24 jaar Roeien, Tietenstiften en Jip & Janneke

Een paar nieuwsberichten terug kon je iets lezen over de overlevers van de kermis.   Toen we te horen kregen dat Jukebox alweer 24 jaar een groot feest maakt op de kermis was het voor ons duidelijk dat deze band de echte overlevers zijn van de Polderse Kermis. Of overlevers het juiste woord is laten we in het midden wel bellen we even met Koos Slippens, zanger/bassist van Jukebox, voor wat vragen. Koos is sinds 1993, het jaar van de kreet Hots Knots Begonia’ bij de band en daarmee alweer ruim 17 jaar actief op de polderse kermis. Ook is hij de schrijver van de kermisknaller ‘Kerremus’ en heeft hij samen met zijn bandmaat drummer/zanger Andor meegewerkt aan de polderse kermishit ‘we zijn er weer bij’.

Koos, klaar voor de polderse kermis en wat vindt je er zo leuk aan?
Jazeker, altijd weer een mooi feest en hoogtepunt om naar uit te kijken. Spelen tijdens de kermis in de Boemerang is bijzonder omdat je gewoon tussen de mensen staat te spelen.

Natuurlijk staan we afgeschermd maar het podium is zo laag, hoger kan ook niet, dat je het gevoel hebt dat je er echt tussen staat. We beleven denk ik het feest bijna net zo als de bezoekers en dat gevoel is super!

Waar komt toch het fenomeen roeien vandaan?
Ja dat is een goede vraag. Ik denk toch dat je dieper in de geschiedenis moet spitten. Toen ik bij de band kwam zat ineens iedereen op zijn gat te roeien. Komt het niet officieel bij shoreline vandaan nadat ze in polonaise door de Molenvaart liepen?

Er ligt natuurlijk ook altijd wel een lekkere plas bier op de grond, misschien heeft dat er iets mee te maken. Jukebox heeft wel de stempel roeien met de band gekregen nadat we landelijk bij Yorin te zien waren. Er werd een serie programma’s gemaakt over de kermissen van Noordholland. Bij de polderse kermis uitzending leek het net of we drie dagen aan het roeien zijn, haha.

Een nieuw fenomeen, Jip & Janneke?
Haha, ja dat begint het inmiddels wel te worden op de vroege maandagmiddag.

Bij de vorige eigenaar stond er achter het podium nog een hokje waar wij in de pauze even bij konden komen. Er stonden daar veel dozen met oude troep erin.  Ook een doos vol met boeken waar we wel in mochten neuzen van Sjors of André, één van de oude uitbaters meen ik. Zo kwam ook het boek van Jip & Janneke naar boven met honderd en één verhalen. Voor de gein nam Andor deze mee het podium op en begon een verhaaltje in volle overgave in zijn leraar stijl te lezen. De rest is inmiddels  bekend. Tijdens het deunen op maandag maken we altijd even tijd voor een leuk verhaaltje. Altijd weer prachtig om te zien dat jong en oud op de grond gaat zitten en echt aandachtig zitten te luisteren naar Jip & Janneke.  Je moet het zien en meemaken.

Het is altijd zulk mooi volk in de Polder, dat is gewoon prachtig om daar te mogen spelen. Als je dan op maandagochtend aankomt en ze zitten daar in de bierlucht van de vorige dag allemaal op de grond een spelletje ganzebord te doen. Licht katerig met kleine oogjes en dan zeggen ze:”hehe, zijn jullie daar eindelijk!” Geweldig!

En het maakt eigenlijk niet uit wat je dan speelt, al is het het Smurfenlied of de Teletubbies, alles vinden ze mooi. We hebben al zoveel gekkigheid gezien en uitgehaald. Paardjerijden, zaklopen, tietenstiften,  een kerremushuwelijk op het podium, alles kan! Ik hoop ook dit jaar weer op een machtig feest met jong en oud.

 Tot de kerremus!

Hier de kermishit ‘We zijn er weer bij’